گزارش «ایران در محاسبات استراتژیک چین؛ انتظارات، ملاحظات و فرصت‌های همکاری اقتصادی برای بخش خصوصی» با هدف ارزیابی جایگاه ایران در راهبرد کلان چین و شناسایی زمینه‌های عملی همکاری اقتصادی میان دو کشور تهیه شده است. روابط ایران و چین در شرایطی شکل می‌گیرد که افزایش نقش جهانی چین، تشدید رقابت راهبردی پکن و واشنگتن و گسترش نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی، محیط تصمیم‌گیری و اولویت‌های سیاست خارجی چین را دگرگون کرده است. ازاین‌رو، شناخت ظرفیت‌های این رابطه مستلزم بررسی این موضوع است که چین چه اهدافی را در مسیر «احیای ملی» دنبال می‌کند و ایران چه جایگاهی در منظومه منافع و اولویت‌های آن دارد.
گزارش با بررسی مؤلفه‌هایی چون امنیت اقتصادی و زنجیره‌های تأمین، خوداتکایی فناورانه، ابتکار کمربند و راه و گسترش تعامل با جنوب جهانی، جایگاه ایران و محیط پیرامونی آن را در محاسبات پکن تحلیل می‌کند. بررسی خلیج فارس، آسیای مرکزی، قفقاز جنوبی، عراق و شامات و محور افغانستان-پاکستان نیز نشان می‌دهد که چین برای تأمین منافع خود از مجموعه‌ای از شرکا و مسیرهای جایگزین بهره می‌گیرد؛ بنابراین، برخورداری ایران از مزیت جغرافیایی و روابط سیاسی، به‌تنهایی برای جذب سرمایه و پروژه‌های چینی کافی نیست.
بر این اساس، گزارش ضمن بررسی انتظارات و ملاحظات چین در تعامل با ایران، فرصت‌های قابل بهره‌برداری برای بخش خصوصی در حوزه‌هایی چون انرژی، لجستیک و ترانزیت، معدن، صنایع سبز، اقتصاد دیجیتال، کشاورزی و زیرساخت را ارزیابی می‌کند. هدف نهایی، فراتر رفتن از توصیف روابط سیاسی و شناسایی مسیرهایی است که از طریق آنها بتوان اولویت‌های راهبردی چین را به پروژه‌های مشخص، عملیاتی و قابل انتفاع برای اقتصاد و بخش خصوصی ایران پیوند زد.