این گزارش که ترجمه‌ای از گزارش «تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (آنکتاد)» است، پیامدهای اقتصادی اختلال بیش از ۱۰۰روزه در تردد از تنگه هرمز را بررسی می‌کند. اگرچه بازگشایی تنگه می‌تواند به کاهش فشار بر بازارهای انرژی و ازسرگیری تدریجی تجارت کمک کند، آثار این شوک به‌سرعت از بین نخواهد رفت. محدودیت در عرضه نفت، گاز و کودهای نیتروژنه، افزایش قیمت انرژی و هزینه‌های حمل‌ونقل را به دنبال داشته و از طریق افزایش هزینه تولید محصولات کشاورزی، فشارهای تورمی و مخاطرات امنیت غذایی را تشدید کرده است.
اقتصادهای کمترتوسعه‌یافته و کشورهای جزیره‌ای کوچک در حال توسعه، به دلیل وابستگی بالا به واردات انرژی و مواد غذایی و همچنین محدودیت منابع مالی، بیش از سایر کشورها در معرض این پیامدها قرار دارند. گزارش تأکید می‌کند که عادی‌شدن تجارت و زنجیره‌های تأمین زمان‌بر خواهد بود و آثار شوک‌های انرژی می‌تواند حتی پس از کاهش قیمت‌های جهانی به شکل تورم ماندگار ادامه یابد. در چنین شرایطی، حمایت بین‌المللی، متنوع‌سازی منابع تأمین و سرمایه‌گذاری برای افزایش تاب‌آوری اقتصادی و تجاری کشورهای آسیب‌پذیر ضروری است.

This report, translated from a UN Trade and Development (UNCTAD) publication, examines the economic consequences of more than 100 days of disruption to shipping through the Strait of Hormuz. Although the reopening of the Strait can ease pressure on energy markets and support a gradual recovery in international trade, the effects of the shock are likely to persist. Disruptions to oil, gas and nitrogen fertilizer supplies have raised energy and transport costs, increased agricultural production expenses and intensified inflationary and food-security pressures.
Least developed countries and small island developing States are particularly exposed because of their heavy dependence on imported energy and food and their limited capacity to absorb higher import costs. The report stresses that the normalization of shipping and global value chains will take time, while energy shocks may continue to generate persistent inflation even after international prices begin to ease. International support, diversification of supply sources and investment in economic and trade resilience are therefore essential to reduce the long-term vulnerability of affected economies.