بازطراحی نظام‌های دامداری با هدف ادغام اصول زیست‌اقتصاد چرخه‌ای در فرآیندهای تولید، یکی از اقدامات کلیدی در مسیر دستیابی به نظام‌ های غذایی پایدار، تاب‌ آور و کم‌ کربن به شمار می‌ آید. بر اساس گزارش‌ های اخیر سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، به‌ کارگیری رویکرد چرخه‌ پذیری در تولیدات دامی می‌ تواند به افزایش بهره‌ وری در استفاده از منابع طبیعی و کاهش وابستگی نظام‌ های غذایی به نهاده‌ های فسیلی و وارداتی منجر شود. در این چارچوب، توجه به ارزش‌ افزوده نهفته در محصولات جانبی و پسماندهای دامی، گامی اساسی در جهت بهبود پایداری زیست‌محیطی و اقتصادی زنجیره‌ های تولید به شمار می‌ رود.
این گزارش می‌ تواند به‌ عنوان منبعی معتبر و کاربردی برای سیاست‌ گذاران، تولیدکنندگان، پژوهشگران و فعالان حوزه زیست‌اقتصاد مورد استفاده قرار گیرد؛ افرادی که در پی ارتقای بهره‌وری منابع، کاهش ضایعات و توسعه نظام‌ های تولیدی سازگار با محیط زیست هستند. افزون بر این، نتایج و رویکردهای ارائه‌شده در آن می‌ تواند زمینه‌ ساز تعامل و هم‌ افزایی میان بخش دام و سایر بخش‌ های اقتصادی از جمله صنایع بازیافت، انرژی و کشاورزی باشد. چنین همکاری‌هایی، ضمن تسهیل بازفرآوری مواد زیستی و انرژی‌بر، می‌تواند مسیر گذار به سمت نظام‌های غذایی پایدار، تاب‌آور و عادلانه را هموار سازد.