گزارش حاضر با هدف تحلیل مختصری ساختار اقتصادی افغانستان و ارزیابی علمی پتانسیل‌های مبادلات تجاری دوجانبه میان ایران و این کشور تدوین شده است. ارزیابی شاخص‌های کلان اقتصادی بر پایه آمارهای رسمی بین‌المللی نشان می‌دهد که اقتصاد افغانستان علیرغم تجربه رشد اقتصادی مثبت در سال‌های اخیر، با چالش‌های ساختاری عمیقی نظیر کاهش درآمد سرانه، افزایش نرخ بیکاری و جهش نرخ تورم مواجه است. محرک اصلی رشد اقتصادی این کشور در دوره کنونی، تکانه جمعیتی ناشی از بازگشت گسترده میلیون‌ها مهاجر است که گرچه فشار مضاعفی بر زیرساخت‌ها و معیشت عمومی وارد ساخته، اما به موازات آن سبب شکل‌گیری یک سطح تقاضای جدید و برون‌زا برای کالاهای اساسی و مصرفی در بازار داخلی شده است.
با توجه به محدودیت‌های ساختار تولید داخلی افغانستان در تأمین مایحتاج اولیه و وابستگی شدید آن به واردات فرآورده‌های نفتی، اقلام غذایی و ملزومات واسطه‌ای، بررسی دقیق جغرافیای تجارت جهانی این کشور اهمیت راهبردی دارد. این گزارش با پایش جریان‌های تجاری و نقشه‌های مزیت صادراتی، انطباق ساختاری بالایی را میان سبد وارداتی افغانستان و ظرفیت‌های تولیدی ایران به‌ویژه در حوزه‌های صنایع پلیمری، شیمیایی، غذایی و مصالح ساختمانی تبیین می‌کند. در نهایت، با تکیه بر همجواری جغرافیایی، مرزهای مشترک زمینی و مزیت‌های لجستیکی به عنوان ارکان پایدار توسعه مناسبات، راهبردهای عملیاتی جهت احیای سهم بازار و بهینه‌سازی زنجیره‌های تأمین متقابل میان دو کشور ارائه می‌شود.