عراق در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین بازارهای اقتصادی و تجاری منطقه غرب آسیا تبدیل شده است. برخورداری از جمعیت رو به رشد، نیاز گسترده به واردات کالا و خدمات، برنامه‌های توسعه زیرساختی و تلاش برای بازسازی و نوسازی بخش‌های مختلف اقتصادی، این کشور را به یکی از مقاصد اصلی تجارت و سرمایه‌گذاری در منطقه بدل ساخته است. هم‌زمان، موقعیت ژئوپلیتیکی عراق و نقش آن در کریدورهای ترانزیتی و پیوندهای اقتصادی منطقه، اهمیت این کشور را در معادلات اقتصادی غرب آسیا دوچندان کرده است.
جمهوری اسلامی ایران نیز به واسطه برخورداری از مرز مشترک طولانی، اشتراکات فرهنگی و مذهبی، پیوندهای اجتماعی عمیق و سابقه طولانی تعاملات اقتصادی، همواره یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری عراق محسوب شده است. بازار عراق طی دو دهه گذشته، مقصد بخش قابل توجهی از صادرات غیرنفتی ایران بوده و بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی ایرانی تجربه حضور در این بازار را در کارنامه خود دارند. با این حال، تحولات اقتصادی و نهادی عراق، تغییر الگوهای تجارت بین‌الملل و حضور فزاینده بازیگران منطقه‌ای و جهانی، شرایط جدیدی را پیش روی فعالان اقتصادی ایرانی قرار داده است.
در چنین فضایی، شناخت دقیق ویژگی‌های اقتصاد عراق، روندهای کلان اثرگذار بر محیط کسب‌وکار، ساختار تجارت خارجی، فرصت‌های صادراتی و سرمایه‌گذاری، تحولات زیرساختی، تغییرات قوانین و مقررات تجاری و همچنین بررسی جایگاه و ظرفیت‌های ایران در این بازار، ضرورتی انکارناپذیر برای سیاست‌گذاران و فعالان اقتصادی به شمار می‌رود. تصمیم‌گیری مؤثر در خصوص توسعه روابط اقتصادی با عراق، نیازمند اتکا به تحلیل‌های مبتنی بر داده، شناخت تحولات آینده و درک صحیح از فرصت‌ها و محدودیت‌های موجود است.
بر همین اساس، گزارش حاضر با هدف شناخت بهتر این بازار و ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری فعالان اقتصادی و نهادهای ذی‌ربط، به تحلیل و بررسی مهم‌ترین شاخص‌های اقتصادی و تجاری عراق، ظرفیت‌های بالقوه صادراتی و سرمایه‌گذاری، تحولات زیرساختی و لجستیکی، تغییرات محیط نهادی و مقرراتی و روندهای مؤثر بر آینده روابط اقتصادی ایران و عراق می‌پردازد.