با توجه به اهمیت راهبردی عراق در سیاست خارجی و اقتصاد منطقه‌ای ایران و نقش این کشور به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری و ژئوپلیتیکی جمهوری اسلامی ایران، حفظ، تثبیت و تعمیق روابط دوجانبه با عراق از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری اقتصادی و خارجی کشور به شمار می‌رود. در این چارچوب، برای فهم دقیق‌تر ظرفیت‌ها، محدودیت‌ها و مسیرهای آینده همکاری میان دو کشور به‌ویژه پس از تحولات اخیر منطقه، این مطالعه با رویکردی تحلیلی طراحی شده است.
در گام نخست، وضعیت کلی اقتصاد و جامعه عراق مورد بررسی قرار گرفته است تا تصویری جامع از ساختار جمعیتی، ویژگی‌های اقتصادی، شاخص‌های بازار کار و جایگاه این کشور در اقتصاد جهانی ارائه شود. همچنین در این بخش، تأثیر تحولات ژئوپلیتیکی و به‌ویژه پیامدهای تنش‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای بر عملکرد اقتصادی عراق مورد توجه قرار گرفته است.
در گام دوم، ساختار تجارت خارجی عراق با جهان و جایگاه ایران در این مناسبات بررسی شده و الگوی شرکای تجاری، روندهای صادرات و واردات و میزان وابستگی متقابل اقتصادی تحلیل شده است. در ادامه، روابط تاریخی ایران و عراق به‌عنوان بستر شکل‌گیری تعاملات کنونی مورد واکاوی قرار گرفته است.
در گام سوم، سناریوهای مختلف در خصوص روابط ایران و ایالات متحده و تأثیر آن بر روابط ایران و عراق تبیین شده تا نقش متغیرهای برون‌زا در تعیین مسیر آینده همکاری‌های دو کشور روشن شود.
در گام چهارم، فرصت‌های اصلی همکاری میان ایران و عراق در حوزه‌های انرژی، تجارت، زیرساخت، ترانزیت و سرمایه‌گذاری مورد شناسایی قرار گرفته است. در مقابل، در گام پنجم، مهم‌ترین چالش‌ها و محدودیت‌های پیش‌روی توسعه روابط دوجانبه شامل عوامل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و نهادی مورد بررسی قرار گرفته است.
در نهایت، در گام ششم، جمع‌بندی تحلیلی پژوهش ارائه شده و مجموعه‌ای از پیشنهادات سیاستی با هدف ارتقای کیفیت و پایداری روابط اقتصادی و راهبردی ایران و عراق مطرح شده است.