گزارش حاضر با اتخاذ چارچوب تحلیلی «اتصالنگاری»، به بازتعریف روابط تجاری ایران و چین از یک مبادله دوجانبهی سنتی به یک کنش شبکهای چندلایه میپردازد. در این پارادایم، ارزش راهبردی موقعیت جغرافیایی ایران نه در مالکیت خطوط مرزی، بلکه در کیفیت اتصال، تراکم شبکهها و قابلیت پیوند با گرههای لجستیکی اورا..